تیغ بزن و به خدا نزدیک شو
کد خبر: ۱۳
نویسنده: فیلسوف لعنتی
تاریخ انتشار: يکشنبه ۰۶ مرداد ۱۳۹۸ - 28 July 2019
پریشانی های فیلسوف لعنتی
مرد ریش تراش صدای خوبی دارد و پیچ اینستاگرامی پر «دنبال کننده». از صدایش فقط برای قرائت قرآن استفاده می کند. از قضا تعداد بالای «دنبال کنندگانش»، نه فقط به خاطر صدای قشنگش و نه فقط به خاطر قرائت های دلنشین قرآنش، بلکه به خاطر تراشیدن ریشش در کنار قرائت قرآن به وی ارادت خالصانه دارند...

 

مرد ریش تراش، ریش با سه تیغ تراش، صدای خوبی دارد و پیچ اینستاگرامی پر «دنبال کننده». از صدایش فقط برای قرائت قرآن استفاده می کند. از قضا تعداد بالای «دنبال کنندگانش»، نه فقط به خاطر صدای قشنگش و نه فقط به خاطر قرائت های دلنشین قرآنش، بلکه به خاطر تراشیدن ریشش در کنار قرائت قرآن به وی ارادت خالصانه دارند...

و جامعه ما پر شده از افرادی که هر چقدر ظاهری غیر مذهبی داشته باشند و کارهایی مذهبی کنند محبوبیت بیشتری پیدا می کنند. ریش تراشیدن و شلوار لی و تیشرت برای مردان و مانتو و زلف بر باد داده و آرایش برای زنان، همه این ها در کنار قرائت قرآن یا نذری دادن برای امام حسین و پیاده روی اربعین، یا نماز خواندن و حتی عشق به رهبر، ترکیبی جذاب و فوق العاده «جواب بده» در روزگار ما شده. و چنین است که شیخ ما گفت: ریش بتراش و به خدا نزدیک شو.

نه تناقض است و نه تناقض نما، بلکه تحلیل ساده ای دارد! در جامعه ای مذهبی که خیلی از امور سیاسی اجتماعی قرار است بر اساس دین شکل بگیرد، ریا و تزویر جلوه می کند. مذهب، ارزش جامعه است، هر که مذهبی تر، ازرشمند تر، بنابر این، کسی که به دنبال ارزشمند بودن و پیشرفت است باید اول خودش را مذهبی کند. وقتی خودش را مذهبی می کند و پیشرفت می کند، کم کم جامعه ما پر می شود از انسان هایی که نه به خاطر اعتقاد قلبی و خواست درونی، بلکه به خاطر پیشرفت های مادی تظاهر به مذهب می کنند، یعنی ریا. مردم هم وقتی این را می بینند، کم کم از این تظاهر به مذهب رویگردان می شوند، کم کم از این ها بدشان می آید. ریش را وسیله دزدی می بینند. در این فضا، چه بسا یک سلبریتی با کمک فردی که کمی فراست دارد و خودش را فهیم می داند، یک جمله بی مزه خلق کند که: «تیغش را به ریشش نمی زند تا جیب مردم را تیغ بزند» یا شاید اینگونه بگوید که: «تیغش را نگه داشته برای جیب مردم»

آن وقت خیل مردم از این «جمله خردمندانه» استقبال می کنند و لایک و احسنت و تحلیل هایی به اندازه همین جمله با نمک ارائه می دهند. جامعه پر می شود از بد بینی نسبت به مظاهر دین و مذهب. آن گاه تر و خشک به یک آتش می سوزند، ریش گذاشتن بد است، چادر بد است، عبا و عمامه بد است، غلظت ضال ولا الضاااااالین بد است و هر چیزی که «نشانه» از متدین بودن باشد بد است.

این بار، به جای آن سلبریتی، یک روشن فکر، قلم بر می دارد و تحلیل می کند که حکومت دینی باعث بروز مشکل است و برای حل آن، باید از دینی و ارزشی بودن حکومت بکاهیم. تا ریا را از جامعه کم کرده و مذهب را در «امان» نگاه داریم. دغدغه این روشنفکر نیز اخلاق و دین و حکومت است. باز هم خیل مردم است که به استقبال این «قلم» می آید و گفتمان دین زدایی از حکومت تقویت می شود.

هیچ کس اینجا، به این فکر نمی کند که مشکل اصلی، مردم هستند. مردمی که درکشان از دین و باقی مسائل، ظاهری است. مردمی که دین را در ریش و چادر و غلظت ضال و الضاااالییییین می دانند. همین مردم، وقتی می خواهند بر اساس تدین مسئولی را انتخاب کنند، آنکه ریش دارد را بر آنکه ریش ندارد مقدم می دارند. این دید کجا و دید شهید بزرگواری مانند دکتر چمران کجا، که از او پرسیدند: تعهد بهتر است یا تخصص؟ و پاسخ داد: «می گویند تقوا از تخصص لازم تر است، آنرا می پذیرم، اما می گویم: آنکس که تخصص ندارد و کاری را می پذیرد، بی تقواست»

چطور است که ریش گذاشتن، نشانه دین داری است، اما پذیرش مسئولیت بدون تخصص هیچ غباری بر دامن مذهب و تقوای فرد نمی نشاند؟ مشکل از ماست، مشکل از سطحی بودن ماست. وقتی تصور ما از دین همین ظواهر باشد، معلوم است که حکومت دینی مان هم ریا پرور خواهد بود. مشکل از دینی بودن حکومت نیست، مشکل فهم ما از دین است.

گناه از آنجایی است که وقتی کسی ریش می گذارد، مذهبی شناخته می شود و به او پست می دهیم. گناه بعدی از آنجایی است که وقتی آن ریش دار، خطا می کند، دین و مذهب را بد می شماریم. گناه از ماست، که هیچ گاه به دنبال فهم عمیق تری از دین نمی رویم. گناه از مایی است که به دنبال جملات زیبای سلبریتی ها می افتیم و به معنای آن ها و یا درستی و غلطی حرفشان فکر نمی کنیم. 

فیلسوف لعنتی، همه را گناه کار می داند. همه کسانی که در ظواهر می مانند تا به ریا و سالوس میدان جولان بدهند. ریا که فقط در مظاهر دین نیست! خیلی وقتها در مظاهر بی دینی است! طرف ریشش را می زند تا ریا کند! تا به مردمی سطحی بین، این پیام را برساند که من «دزد» نیستم! و آن ها هم با کمال میل این پیام را دریافت می کنند و به این ریش تراش، به خاطر ریش تراشی اش (و نه تخصص!) پست می دهند...

و این هم زبان حال «آدم های بد»: من راضیم به هرچه تو می خواهی، ترحیج می دهی چه کسی باشم؟!

تیغ بزن و به خدا نزدیک شو

ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر: