نگاهی به تاریخچه ورزش دو و میدانی در ایران و جهان + قوانین بازی دو و میدانی | وقایع روز
کد خبر: ۱۴۸۱۳
تاریخ انتشار: پنجشنبه ۰۷ مرداد ۱۴۰۰ - 29 July 2021
دو و میدانی یکی از مهیج ترین رشته های ورزشی است که تنوع بسیار زیادی دارد.

نگاهی به تاریخچه ورزش دو و میدانی در ایران و جهان

وقایع روز ـ سرویس ورزشی؛

آغاز پیدایش دو و میدانی از کجاست؟

با توجه به رفتار ها و واکنش های طبیعی انسان، هنگام مخاطرات و اتفاقات ناگهانی می توان گفت که دو و میدانی از زمان پیدایش بشر وجود داشته و اولین سلاح دفاعی در برخورد با محیط و خطرات احتمالی بوده است.

انسان های اولیه برای دفاع از خود نیازمند به فرار کردن بودند تا اینکه در محلی خود را مخفی کرده و به زندگی خود ادامه دهند. لیکن اشخاصی که ضعیف بوده و قدرت دویدن نداشتند بدون شک طعمه حیوانات قرار می‌گرفتند.
انسان های اولیه ضمن دویدن و فرار، برای عبور از موانع طبیعی از جهیدن و پریدن استفاده می‌کردند و اگر لازم می‌شد که بین آنها و حیوانات مبارزه‌ای صورت گیرد از پرتاب سنگ یا دیگر اشیا کمک می‌گرفتند این کار معمولاً زمانی انجام می‌ شد که انسان از فرار کردن خسته می شد.

تاریخچه دو و میدانی نوین 

 در سال ۷۷۶ ق - م و رشته‌هاى ۵ گانه ورزشى مرکب از: دو سرعت، پرش طول، پرتاب دیسک، پرتاب نیزه و کشتى تشکیل مى‌شد.

دو و میدانى نوین در قرن ۱۹ در امپراطورى انگلستان بوجود آمده و رشته‌هاى قدیمى ابقاء و رشته‌هاى جدیدى مانند: دو با مانع، دوهاى استقامت، پرش‌ طول و پرش سه ‌گام، پرتاب چکش و وزنه جزو رشته دو ومیدانى درآمدند. درسال ۱۸۱۰ میلادى مسابقه‌اى در زمینه دو و میدانى در انگلستان انجام گردید. در بین سال‌هاى ۱۸۵۷ و ۱۸۶۰ و مسابقات دو و میدانى بین دانشگاه‌هاى مشهور آکسفورد و کمبریج برگزار مى‌گردید. ۲۰ سال بعد رشته دو و میدانى آن چنان توسعه پیداکرد که انجمن دو و میدانى آماتورى انگلستان تأسیس گردید.

دو ۳۰۰۰ متر با مانع بصورت امروزى از مسابقات صحرا نوردى که بسیار مورد علاقه سربازان انگلیسى بود مشتق گردید. از سال ۱۹۰۰ مسابقات با مسافت‌هاى مختلف انجام مى‌شد، وى از سال ۱۹۲۰ مسافت رسمى ۳۰۰۰ متر تعیین شد. ایده واردکردن دو ماراتن در سال ۱۸۹۶ در اولین دوره المپیک جدید به وجود آمده و انجام پذیرفت. پرش ارتفاع همراه با انواع حرکات آکروباتیک، در قرن ۱۹ از جزایر انگلستان رونق یافت. پرش سه گام نیز از جزایر ایرلند آغاز گردید، در طى قرن ۱۹ ایرلندى‌ها در این رشته تبحر پیدا کردند. ماده پرتاب وزنه نیز به جزایر انگلستان مربوط مى‌شد.

نگاهی به تاریخچه ورزش دو و میدانی در ایران و جهان

در آغاز براى پرتاب از سنگ استفاده مى‌شده است ولى بعدها در اواسط قرن ۱۸ از گلوله‌هاى آهنى استفاده گردید. در آغاز قرن ۱۹ نیز محل پرتاب از مربع به دایره تبدیل گردید. پرتاب چکش نیز از قرن ۱۶ از جزایر انگلستان شروع گردید البته شکل جدید چکش از اسکاتلند آغاز شد. موارد ۱۰ گانه نیز در اواسط قرن ۱۹ در ایرلند انجام مى‌شد. البته پیشگامى اسکاندیناوى‌ها موجب ورود این رشته در مسابقات المپیک استکهلم گردید.


بیشتر بخوانید: 


در مسیر تکاملى دو و میدانی، مسابقه دو ۶۰ متر سرعت در المپیک‌هاى ۱۹۰۰ و ۱۹۰۴ برگزار گردید. رشته ۲۰۰ متر سرعت نیز از دومین دوره المپیک در برنامه قرار گرفت. مسابقات دو صحرانوردى از سال ۱۹۱۲ انجام گردید. در سال‌هاى ۱۹۰۰ تا ۱۹۰۴ ماده ۳۰۰ متر با مانع، پرش ارتفاع و پرش طول درجا انجام گرفت. پرش سه گام بدون دورخیز نیز طى سال‌هاى ۱۹۰۰ و ۱۹۰۴ به اجرا درآمدند. ماده پیاده‌روى نیز در سال ۱۹۰۸ و ریله المپیک نیز در سال ۱۹۰۸ انجام پذیرفت.

نگاهی به تاریخچه ورزش دو و میدانی در ایران و جهان

به طورکلى نقش انگلستان در توسعه تجدید حیات رشته دو و میدانى بسیار بوده است. به طوری که در طول سال‌هاى ۱۸۲۰ و ۱۸۶۰و این رشته در دانشگاه‌ها و مدارس راه یافته و دانش‌آموزان و دانشجویان به آن تمایل خوبى نشان مى‌دادند. رونق دو و میدانى در انگلستان باعث روى‌آورى سایر کشورهاى اروپایى به این رشته شد. آنها در کشور و نیز در مستعمرات خود دو و میدانى را ترویج کردند. باشگاه دو و میدانى نیویورک در سال ۱۸۶۸ تأسیس و مسابقات منظم در موارد دوها، پرش‌ها و پرتاب‌ها برگزار گردید.

تفکر تأسیس فدراسیون بین‌المللى دو و میدانی، همزمان با برگزارى مسابقات المپیک ۱۹۱۲ استکهلم بوجود آمد. سه روز پس از برگزارى آن مسابقات، اولین کنگره فدراسیون بین‌المللى دو و میدانى با شرکت کشورهای: استرالیا، اتریش، بلژیک، شیلی، کانادا، دانمارک، مصر، فنلاند، فرانسه، آلمان، یونان، مجارستان، نروژ، روسیه، سوئد، آمریکا و انگلستان، برگزار گردید. اولین مقررات بین‌المللى دو و میدانى نیز در سال ۱۹۱۴ در کنگره لیون فرانسه به تصویب رسید.

نگاهی به تاریخچه ورزش دو و میدانی در ایران و جهان

قوانین و مقررات بازی های دو و میدانی

استارت و دوهای سرعت

  • هر شرکت کننده باید دو شماره قابل رؤیت ( روی سینه و پشت ) نصب نماید.
  • استارتر باید در محلی قرار بگیرد که فاصله اش با همه شرکت کنندگان تقریباً مساوی باشد.
  • اگر دونده ای قبل از شلیک طپانچه حرکت کند خطا کرده و استارت تکرار می شود و اگر برای بار دوم هر کسی که خطا کند از دور مسابقه حدذف می شود.
  • تمامی دوندگان دوهای سرعت باید از آغاز تا پایان مسابقه در گذرگاه تعیین شده خود حرکت کنند.

  • مقام هر شرکت کننده در مسابقه به ترتیب رسیدن هر نقطه از بالا تنه ( بدون سر و گردن و بازوها ، دست ها و پاها ) به نزدیک ترین لبه خط پایان تعیین می شود.

  •  در تمام مسابقات مقدماتی حداقل نفر اول و دوم هر گروه برای دور بعد باید انتخاب شوند.

  •  انتخاب دونده ها ( مسابقات انتخابی ) برای مسابقه نهایی باید با فاصله زمانی حداقل ۴۵ دقیقه انجام گیرد به عبارتی دونده هایی که به دور بعدی راه می یابد فاصله بین دو مسابقه آن ها نباید از ۴۵ دقیقه کمتر باشد.

  •  در صورت تساوی دو ورزشکار در دوره های مقدماتی هر دو به دورهای بالاتر راه می یابند و در مورد نتیجه مساوی برای مقام اول مسابقه نهایی، سر داور تصمیم می گیرد که مسابقه تکرار یا نتیجه ثبت شود.

  • اعتراضات مربوط به اجرای مسابقه ، بلافاصله باید تسلیم هیئت منطقه شود. اعتراض نباید دیرتر از ۳۰ دقیقه پس از اعلام نتیجه رسمی به هیئت تسلیم شود .

     

    نگاهی به تاریخچه ورزش دو و میدانی در ایران و جهان

    مسابقات بازی های دو و میدانی

    مسابقات دو و پیاده‌روی
    مسابقات دو در یک پیست مخصوص دو و میدانی به طول ۴۰۰ متر برگزار می‌شود. طول پیست دو داخل سالن ۲۰۰ متر است. بر اساس استانداردهای فدراسیون جهانی برگزاری مسابقات دو نباید بیش از ۲۵ دور در فضای باز و ۱۵ دور در سالن طول بکشد. به همین جهت حداکثر مسافت دو در استادیوم ۱۰ هزار متر و در سالن ۳ هزار متر است و مسافت‌های طولانی‌تر مانند ماراتن در جاده برگزار می‌شوند.

    دوهای سرعت
    دوي سرعت، نمايش قدرت است و بستگي دارد به توانايي يك فرد كه قادر باشد بدنش را با سرعت و قدرت متناوب توسط پاها به جلو براند . اين قدرت در مردان در سنين 20 ودر زنان در سنين 18 به حداكثر تكامل خود مي رسد .

     

    دو ۶۰ متر (فقط داخل سالن)

     

     

     

    دو ۱۰۰ متر
    دو ۱۰۰ متر یکی از رشته‌های دو و میدانی است که در آن دوندگان می‌بایست مسافت صد متر را در کوتاه‌ترین زمان ممکن بدوند. رقابت در این رشته از بازی‌های المپیک تابستانی ۱۸۹۶ (۱۹۲۸ برای زنان) آغاز شد. در حال حاضر رکورد المپیک دو ۱۰۰ متر مردان با زمان ۹٫۶۹ ثانیه در اختیار اوسین بولت است و رکورد جهانی این رشته هم با زمان ۹٫۵۸ ثانیه در اختیار خود اوست.                                        

     

    دوهای نیمه‌ استقامت
    دوي نيمه استقامت با گام هاي سريع كه نسبت به دوي سرعت ارام تر است دويده مي شود . البته به اَشكال مختلف دويدن و سرعت با تغيير طول مسير تغيير مي كند.
    ولي وقتي صحبت از مقايسه با دوي سرعت مي شود، دويدن (نيمه استقامتي) به حركات كمتر مفاصل - كمتر متمايل شدن به جلو و تماس كامل كف پا با زمين احتياج دارد.

    ۸۰۰ متر

    ۱۰۰۰ متر (غیرمعمول)

    ۱۵۰۰ متر

    یک مایل (این رشته جزء مسابقه‌های رسمی دو ومیدانی نیست.)

    ۳۰۰۰ متر (فقط داخل سالن)

    دوهای استقامت
    مسافت هاي طولاني با گام هاي اهسته تري طي مي شود. بيشترين تاكيد بر روي طريق راحت و ساده دويدن است كه باعث صرفه جويي در انرژي مي شود، در مقايسه با دوي نيمه استقامت احتياج كمتري به كار مفاصل دارد . كمتر به جلو خم ميشود و حداكثر تماس كف پا با زمين وجود دارد در اين حالت نيز توصيه ميشود ، هر گام حداكثر فاصله طي مي شود . در حالي كه تخمل فرد ( مخصوص قدرت سيستم قلبي عروقي تاثير محدودي روي دونده دارد، در فواصل طولاني عامل بسيار مهمي است .

    ۵۰۰۰ متر

    ۱۰۰۰۰ متر

    دوهای با مانع

    نگاهی به تاریخچه ورزش دو و میدانی در ایران و جهان

    مقررات دوی با مانع

     

  • نوبت شرکت کنندگان در مسابقه به قید قرعه تعیین می شود .

  •  مسافت دور خیز برای پرش طول و سه گام حداقل ۳۶ و حداکثر ۴۰متر می باشد .

  •  محل بلند شدن از زمین باید مسطح باشد .

  •  علائم چک مارک دور خیز در پرش طول و سه گام باید در کنار خارجی مسیر دور خیز قرار داده شوند.

  •  تخته خیز ۲۲/۱ متر طول ۲۰ سانتی متر پهنا و ۱۰سانتی متر ضخامت دارد و هم سطح زمین قرار می گیرد.

  •  زمانی که تعداد شرکت کنندگان از ۸ نفر تجاوز کند ، هر یک از آنه سه بار پریده و به ۸نفری که بهترین پرش را انجام داده اند اجازه سه پرش دیگر داده می شود و هرگاه تعداد شرکت کننده ها ۸نفر یا کمتر باشد به شرکت کننده ۶ بار اجازه پرش داده می شود.

  •  ورزشکاران باید در مدت زمان ۵/۱ دقیقه عمل پرش را انجام دهند .

  •  هنگام تساوی ، بهترین دومین پر ش و چنانچه تساوی هنوز برقرار باشد بهترین سومین پرش و این عمل ادامه خواهد داشت تا حالت تساوی از بین برود.

  •  عرض چاله باید حداقل ۷۵/۲ و طول آن از تخته پرش کمتر از ۱۰ متر نباشد .

  •  فاصله تخته تا ابتدای چاله نباید کمتر از یک متر باشد ( در پرش طول).

  •  فاصله تخته پرش سه گام تا چاله باید بین ۱۳ ( آقایان ) ، ۱۱ ( خانم ها ) متر باشد .

  • در پرش سه گام حتماً باید اول به صورت لی برداشته شود .

  •  اگر پای آزاد ورزشکار که با آن پرش انجام نمی شود با زمین پیدا کند خطا محسوب می شود .

    ۶۰ متر بامانع (فقط داخل سالن)

    ۱۰۰ متر بامانع (این رشته مربوط به زنان است.)

    ۱۱۰ متر بامانع (برای مردان)

    ۴۰۰ متر بامانع

    ۳۰۰۰ متر با مانع

    دوهای امدادی

    در این دوها چهار دونده تشکیلِ یک گروه می‌دهند و هریک چوب (باتون فلزی) را به مسافت مشخصی حمل می‌کند و به دیگری می‌دهد.

    ۴×۱۰۰ امدادی

    ۴×۲۰۰ امدادی (نوجوانان و داخل سالن)

    ۴×۴۰۰ امدادی

    مسابقات جاده

    مسابقاتی هستند که در جاده‌های آزاد برگزار می‌شوند و گاه در پیست پایان می‌پذیرند. این مسابقات مشتمل اند بر:

    ۵ کیلومتر

    ۸ کیلومتر

    ۱۰ کیلومتر

    ۱۲ کیلومتر

    ۲۰ کیلومتر

    نیمه‌ماراتن (۲۱٫۰۹۷۵ کیلومتر)

    نگاهی به تاریخچه ورزش دو و میدانی در ایران و جهان
  •  

    ماراتن (۴۲٫۱۹۵ کیلومتر): ماراتن تنها مسابقه دو جاده است که در مسابقات رسمی، مانند المپیک، برگزار می‌گردد و با اتمام این رشته المپیک پایان می ‏یابد.

    ۵۰ کیلومتر

    ۱۰۰ کیلومتر

    مسابقات پیاده‌روی
    ده کیلومتر

    ۲۰ کیلومتر

    ۵۰ کیلومتر

    مسابقات میدانی

    پرتاب‌ها و پرش‌ها.

    پرتاب‌ها

    پرتاب دیسک

    پرتاب نیزه

    پرتاب وزنه

    پرتاب چکش

    پرش‌ها

    پرش طول

    پرش سه‌گام

    پرش ارتفاع

    پرش با نیزه

ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر: