غدیر، عید امامت، اکمال دین و حاکمیت خدا | وقایع روز
کد خبر: ۳۲۴۷۶
تاریخ انتشار: دوشنبه ۲۷ تير ۱۴۰۱ - 18 July 2022
رسالت پیامبر اکرم، تکمیل کار پیامبران دیگر است و ابلاغولایت علی(ع) مساوی با تکمیل رسالت کل پیامبران و خاتم انبیاء است.

غدیر، عید امامت، اکمال دین و حاکمیت خدا

وقایع روزـ سرویس فرهنگ و اندیشه؛

علی (ع) یک مرد باوفا بود و حاضر است جان خود را برای پیامبرش بدهد به‌جای او شب می‌خوابد و دشمن با دیدن علی در بستر پیامبر خود را می‌بازد و مهلکه را ترک می‌کند.

علی (ع) حتی در نماز نیز منحصربه‌فرد بود، انگشتر به نیازمند می‌دهد و گره می‌گشاید، مردی که در تنور گرمای سوزان را می‌چشد تا گناه نکند.

اگر بخواهیم حضرت را معرفی کنیم از زبان خود ایشان باید این‌گونه بگوییم که وی خود را از عیسی (ع) برتر و افضل دانست و دلیل آن را نیز چنین بیان فرمود: به اذن و قدرت پروردگار، وقتی جبرئیل در گریبان مریم (س) دمید، او حامله شد و زمانی که موقع وضع حملش رسید به مریم (س) وحی شد که: یا مریم اخرجی من البیت! هاهنا محل عباده لا محل ولاده فخرجت:‌ای مریم! از خانه بیت‌المقدس بیرون برو، این خانه محل عبادت است نه محل ولادت و زایشگاه و بیرون رفت. به همین دلیل از بیت‌المقدس بیرون رفت و عیسی (ع) طبق سوره مریم آیه ۲۳خدا در قرآن می‌فرماید: فاجاء‌ها المخاض الی جذع النخله ... آن‌گاه درد زاییدن او را به کنار درخت خرمایی کشانید؛ و در بیابان خشکیده‌ای متولد شد.

اما وقتی مادر من فاطمه بنت اسد درد زاییدن گرفت در وسط کعبه به مستجار کعبه متوسل شد و گفت: بارال‌ها بحق این خانه کعبه و بحق کسی که این خانه را بنا نهاده است، درد زایمان را بر من سهل و آسان گردان. در همان وقت دیوار کعبه شکافته شد و مادرم فاطمه با ندای غیبی به داخل خانه راه یافت و من در همان خانه کعبه متولد شدم.

بله، بنابراین، چون مکه معظمه بر بیت‌المقدس برتری دارد و مریم از زادن عیسی (ع) در بیت‌المقدس مکانی پائین‌تر از مکه نهی شد. ولی مادر علی (ع) برای زادن او به درون کعبه مکانی برتر از بیت‌المقدس دعوت شد، بدین‌جهت روح، نفس و بدن او از عیسی (ع) پاکیزه‌تر است.

این علی (ع) همان امامی است که شیعه باید به خاطر او به خود ببالد و افتخار کند و در عمل دنباله‌رو وی و فرزندانش باشد و البته بنابر گفته امام صادق (ع) که فرمود: «مَعاشِرَ الشیعة! کونوا لَنا زَیناً ولا تکونوا عَلَینا شَیناً:‌ای جماعت شیعه! برای ما زینت باشید و مایه ننگ و عار ما نباشید. (کافی ج ۲ ص ۷۷)

غدیر، عید حاکمیت خدا

غدیر روز حاکمیت خداست. حاکمیت الهی، تمام نیاز‌های جسمی و روحی بشریت را در نظر دارد و برای سعادت و سلامتی وی برنامه و دارویی خاص تجویز کرده است، ولی با کمال تعجب و تأسف، حاکمیت الهی، کنار زده شد و حاکمیت بشر روی کار آمد.

بزرگ‌ترین آثار مخرب و خطرناک حاکمیت بشر، عبارت‌اند از: خانه‌نشین شدن مجری دین، چند فرقه شدن مردم، فراموش‌شدن احکام الهی، اختلاف‌نظر در نحوه‌ی تشکیل حکومت و اجرای دستورات الهی و همچنین ایجاد اختلاف و چنددستگی بین مسلمانان و شروع جنگ‌ها و خونریزی‌های بزرگ و طولانی، از جمله‌ی همین جنگ‌ها، می‌توان به جنگ‌های زمان امام علی علیه‌السلام اشاره کرد که باعث شدند به‌جای اینکه امام، در منصب حاکمیت الهی، احکام نجات‌بخش و سعادتمند دین را پیاده کند، مجبور شود در بیابان‌ها با خوارج و دیگر دشمنان لجوج دین که سنگ دین را نیز به سینه می‌زدند، بجنگد و از دین الهی دفاع کند.

مؤمن، اگر در عمل، از خدا و أُولِی الْأَمْرِ معصوم پیروی و اطاعت کند، گناه، معصیت و نافرمانی نمی‌کند و هر روزش غدیر است. آن زمان است که با افتخار و سربلندی، غدیر را زنده نگه می‌دارد و جشن می‌گیرد. زندگی چنین فردی، در دنیا نیز بهشت خواهد بود.

عید امامت و اکمال دین

خداوند در سوره‌ی مائده آیه‌ی ۶۷ می‌فرماید: یا أَیُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَیْکَ مِنْ رَبِّکَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ وَ اللَّهُ یَعْصِمُکَ مِنَ النَّاسِ إِنَّ اللَّهَ لا یَهْدِی الْقَوْمَ الْکافِرین: اى پیامبر آنچه را که از سوى پروردگارت به تو نازل شده ابلاغ کن که اگر چنین نکنى رسالت او را انجام نداده‌اى و خدا تو را از مردم مصون مى‌دارد.

این آیه، در روز غدیر خم نازل شده است و به آیه‌ی تبلیغ یا همان امامت امام علی علیه‌السلام معروف است. از لحن و بیان آیه معلوم است که خداوند، امر و دستوری به پیامبر واگذار کرده است که اگر آن را درست ابلاغ نکند گویا ۲۳ سال رسالتش را انجام نداده است.

رسالت پیامبر اکرم، تکمیل کار پیامبران دیگر است و این ابلاغ، مساوی با تکمیل رسالت کل پیامبران و خاتم انبیاء است. ابلاغ دستور خداوند، رکن اصلی دین الهی است و آن‌قدر مهم و حیاتی است که مساوی با رسالت خود پیامبر اکرم است که: إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ: اگر ابلاغ و معرفی نکنى رسالت خداوند را انجام نداده‌اى.

امامت، رکن اصلی و کامل‌کننده‌ی رسالت تمام انبیاء و رسول خاتم، است و اگر دین الهی، بدون امام باشد، رسالت پیامبر ناقص است. هرگز در کار خداوند، نقص و ایراد وجود ندارد.

پیامبر اکرم صلی‌الله علیه و آله و سلم، در روز غدیر، در بین تمام حجاج، دست حضرت علی علیه‌السلام را بلند کرد و فرمود: مَن کُنتُ مَولاهُ فَهذا علیٌ مَولاه: هر کس من مولای اویم پس علی مولای اوست.

چرا مسأله جانشینی اهمیت دارد؟

با مطالعه در سیره پیامبران گذشته درمی‌یابیم که هر پیامبری قبل از وفات خویش از طرف خداوند متعال وصی خویش را انتخاب می‌کرده و پیامبران هرگز امر جانشین و انتخاب وصی خود را به مردم نسپردند، و مردم در این قضیه ابداً دخالتی نداشتند در روایتی در منابع روایی شیعه و سنی از پیامبر (ص) آمده است که فرمودند: لِکُلِّ نبیِّ وصیُّ و وارثُ» «برای هر پیامبری جانشین و وارثی هست» (فضائل الصحابة: أحمد بن حنبل، ج ۲ ص ۶۱۵)

مثلا جانشین حضرت آدم، شیث، وصی نوح، سام و وصی موسی، یوشع و وصی حضرت عیسی (ع) شمعون الصفا بود.
پیامبر اسلام (ص) نیز از این قانون مستثنی نبوده و با دیگر پیامبران الهی در این مسئله هیچ تفاوتی نداشته است لذا همان‌گونه که پیامبران سابق جانشین داشته‌اند رسول خدا (ص) نیز می‌بایست وصی‌ای داشته باشد.

بررسی سیاست خارجی و داخلی اسلام در عصر رسالت، ایجاب می‌کرد که رسول خدا (ص) جانشینی برای خویش تعیین نماید، زیرا جامعه اسلامی پیوسته از جانب یک خطر مثلث (روم، ساسانیان و منافقان) به جنگ و ایجاد اختلاف تهدید می‌شد؛ لذا مصالح امّت ایجاب می‌نمود که پیامبر (ص) با تعیین رهبر سیاسی، همه امّت را در برابر دشمن خارجی، در صف واحدی قرار دهد و زمینه نفوذ دشمن و تسلّط او را ـ که اختلافات داخلی به آن کمک می‌نماید ـ از بین ببرد.

مثلا، حزب منافقین که پیوسته به‌صورت ستون پنجم در میان مسلمانان مشغول اختلاف و فتنه‌انگیزی بودند قدرت تخریبی آنان به پایه‌ای بود که قرآن از آن‌ها در سوره‌های آل‌عمران، مائده، نساء، انفال، توبه، عنکبوت، احزاب، محمد، فتح، مجادله، حدید، منافقین و حشر یاد می‌کند.

علاوه بر خطرات عصر رسالت، پیشگویی‌های پیاپی شخص پیامبر خدا (ص) از وقوع فتنه‌ها و رخداد‌های اسفبار که بعد از ایشان بر امت هجوم خواهد آورد و جامعه اسلامی را درخواهد نوردید، ایجاب می‌نمود که حضرتش چاره‌ای بیندیشد و نقشه‌ای برای اداره مسلمانان موجود و پیشگیری از خرابی‌ها و توطئه‌ها و اختلاف‌ها مطرح و به اجرا درآورد که بی‌شک آن نقشه تنها در تعیین خلیفه و رهبری واجدالشرایط می‌توانست خلاصه و عملی گردد.

در اهمیت وقوع این فتنه‌ها، همین بس که دانشمندان و مورخین اسلامی، بخشی از کتب خویش را تحت عنوان «کتاب الفتن» یا «باب الفتنه» نامیده‌اند و در آن به وقوع فتنه‌های بعد از رسول خدا (ص) که حضرت پیش‌بینی و خطرات آن‌ها را به مسلمانان گوشزد نموده بودند پرداخته‌اند.

چهارمین دلیلی که ایجاب می‌نمود رسول خدا (ص) جانشینی داشته باشد آن‌که ایشان اگر برای جنگ و یا غزوه‌ای از مدینه خارج می‌شدند شخصی را به‌عنوان جانشین خود جهت تدبیر امور در مدینه تعیین می‌نمودند.

حتی برای خروج یک‌روزه از مدینه، مانند جنگ احد که در یک مایلی مدینه بود، برای خودش در مدینه، نائبی تعیین نمودند.
در هر جنگی که ایشان شرکت نمی‌کردند فرمانده‌ای را برای آن جنگ منصوب می‌نمودند حتی در بعضی از جنگ‌ها علاوه بر تعیین فرمانده معاونینی نیز برای وی منصوب می‌نمودند که در صورت پیش آمدی برای فرمانده، یکی پس از دیگری، زعامت لشکر را به دست گیرند.

چنانکه در سال هشتم هجرت بین مسلمانان و رومیان جنگی درگرفت و رسول خدا (ص) برای لشکر سه هزار نفری مسلمانان یک فرمانده و دو معاون معین نمودند.

همچنین رسول خدا (ص) بعد از تصرف شهر مکه در سال هشتم هجرت به هنگام خروج از آن برای آنکه شهر بدون سرپرست نماند جوانی بنام عتاب بن اسید که بیش از بیست سال از عمرش نگذشته بود به حکومت و فرمانداری آن شهر منصوب نمودند.

در شفقت و دلسوزی پیامبر اسلام (ص) و دلبستگی عمیق ایشان بر امت خویش هیچ‌گونه شک و تردیدی نیست به فرموده قران کریم ایشان از چنان عطوفت و شفقتی برخوردار است که کانون رحمت و رافت الهی قرار گرفته و خداوند متعال عنوان «رحمه للعالمین» را بر ایشان نام نهاده است. ایشان چنان مشفقانه و با اشتیاق شدید در هدایت و اصلاح مردم عشق می‌ورزد که حاضر است جان خویش را در این راه بذل نماید: گویی می‌خواهی جان خود را از شدت اندوه از دست دهی به خاطر اینکه آن‌ها ایمان نمی‌آورند. «سوره شعرا آیه ۳»

لذا با توجه به این سیره رسول خدا (ص) چگونه می‌توان باور کرد که ایشان نسبت به مهم‌ترین، عالی‌ترین و مشکل‌ترین مساله پس از خود یعنی خلافت، چیزی نگفته باشد در حالیکه این امر نسبت به امور دیگر جایگاه و خطرش عظیم‌تر و نیاز به آن شدیدتر از همه‌چیز بوده است؟

از طرف خدای متعال و رسول اکرم (ص) دستوراتی از اساسی‌ترین موضوعات گرفته تا جزئی‌ترین احکام برای پیروان اسلام صادر گردید، درباره قصاص، تعزیر، احترام و ارزش وحقوق و اموال، نگاه کردن به نامحرم، شیردادن یک طفل، سیلی به صورت دیگران، حتی رفتن به دستشویی، ... و تمام حرکات و سکنات که تعداد آن‌ها در واجبات و محرمات و مستحبات و مکروهات بیش از اندازه حصر و شمارش است.

حال اگر در مهم‌ترین موضوع سرنوشت‌ساز مسلمین، یعنی مسئله امامت و خلافت از سوی رسول خدا (ص) چیزی بیان نشده باشد، این با کامل بودن دین همخوانی نداشته و شریعت به‌صورت ناقص تعریف می‌شود.

نتیجه می‌گیریم که رسول‌الله (صلی‌الله علیه و آله) سرنوشت امت را به حال خود رها نساخته بلکه با حساسیت تمام، آینده امت را رقم زده است و پیشواى پس از خود را یعنی امیرالمومنین علی (ع) را در زمان‌ها و مکان‌های مختلف خصوص در جریان غدیر خم که بیش از ۱۲۰ هزار صحابی شرکت داشتند به امر پروردگار به‌عنوان خلیفه و امام بر مسلمین منصوب فرمودند.

در پایان سالروز عید غدیر خم، عید من کنت مولاه فهذا علی مولا، عید اکمال دین، عید اتمام نعمت و عید ختم دین به اسلام با ولایت و امامت، امیر المومنین علیه‌السلام بر تنها وارث غدیر حضرت مهدی (ع) و مؤمنان و شیعیان مبارک باد.

نویسنده: مریم بالوی فیلی

ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر:
برچسب منتخب
# فیلسوف لعنتی