وقایع روز هشتم محرم / حرکت شمر بن ذی‌الجوشن به سوی کربلا | وقایع روز
کد خبر: ۳۸۳۸
نویسنده: محمد همتی
تاریخ انتشار: جمعه ۳۱ مرداد ۱۳۹۹ - 21 August 2020
غلبه‌ی تشنگی بر خیمه‌ها
روز هشتم محرم الحرام سال 61 هجری، دو روز از بستن آّب بر امام (ع) و یارانش می‌گذرد. در این روز زید بن حصین همدانی برای مذاکره در مورد آب به نزد عمر سعد می‌رود، اما عمر سعد بر بستن آب پافشاری می‌کند. در این روز شمر بن ذی الجوشن، خبیث‌ترین آحاد بشر به دستور ابن زیاد به سوی کربلا حرکت می‌کند.

وقایع روز هشتم محرم / حرکت شمر بن ذی‌الجوشن به سوی کربلا

وقایع روزـ سرویس فرهنگ و اندیشه؛


در روز هشتم محرم، دو روز پس از بستن آب فرات بر کاروان اباعبدالله، تشنگی بر خیمه‌ی آن حضرت غلبه کرده بود. هنگام ظهر، حسین (ع) تیری برگرفت و پشت خیمه‌ها آمد و ۹ گام به سوی قبله پیمود و آن‌جا را کند و چشمه آب شیرینی جوشید و همه اصحاب نوشیدند و مشک‌ها را پر کردند و آن چشمه فرو رفت و اثرش نهان شد. پس از آن یکی از یاران اباعبدالله به نام زید بن حصین همدانی که در زهد و عبادت معروف بود، به امام گفت: به من اجازه بده تا نزد عمر بن سعد رفته و با او در مورد آب مذاکره کنم شاید از این تصمیم برگردد. یزید بن حصین از شجاعان کوفه بود که با مسلم بن عقیل بیعت کرد و پس از شهادت مسلم، از کوفه خارج شده و به یاران امام حسین (ع) پیوسته بود. همدانی نزد عمر رفت، ولی سلام نکرد، عمر گفت:‌ای همدانی! مگر مرا مسلمان ندانی که سلام نکردی؟ وی در جواب گفت: اگر چنان که می‌گویی مسلمان بودی، پس چرا بر خاندان پیامبر (ص) شورش کردی و تصمیم به کشتن آن‌ها گرفته‌‏ای و آب فرات را که حتی حیوانات این وادی از آن می‏‌نوشند از آنان مضایقه می‌‏کنی و گمان بری که خدا و رسولش را می‌شناسی؟ عمر سعد گفت همه‌ی این‌ها را می‌دانم، ولی نمی‌توانم از حکومت ری بگذرم. زید بن حصین همدانی بازگشت و ماجرا را برای امام حسین (ع) تعریف کرد و گفت: عمر بن سعد حاضر شده است شما را در برابر حکومت ری به قتل برساند.

در روز هشتم محرم، عبیدالله ابن زیاد حاکم کوفه نامه‌ای نوشت و به شمر بن ذی‌الجوشن سپرد تا به کربلا برود. در نامه خطاب به عمر سعد نوشته شده بود: «باری، تو را نفرستاده ام تا شانه از زیر کار خالی کنی. تو به آرامش و صلح و آسایش دل بسته ای. اگر حسین و یارانش تسلیم شدند آن‌ها را نزد من بفرست و گرنه، بر آن‌ها حمله ور شو و  پس از قتل آنان، اعضای بدنشان را قطعه قطعه کن. پس از کشتن حسین بر سینه و پشت وی اسب بتاز که وی ناسپاس و سرکش و گستاخ و بیدادگر است. اگر به دستور من عمل کردی، پاداش فرمانبر مطیع را دریافت خواهی کرد و اگر چنین نمی‌کنی، سپاه را به شمر بن ذی الجوشن بسپار که فرمان لازم را به او داده ایم.» عبیدالله زیاد به شمر گفته بود اگر عمر سعد پذیرفت که با حسین بجنگد مطیع او باش وگرنه، گردنش را بزن و سرش را به کوفه بفرست و خود فرماندهی سپاه را عهده دار باش.

 شمر بن ذی الجوشن (لعنه الله علیه) در ابتدا از یاران امیرالمؤمنین امام علی (ع) بود. وی در جنگ صفّین، آن حضرت را یاری کرد و در مبارزه با اَدهم بن مُحرِز باهِلی (از سپاه شام)، صورتش به شدت مجروح گشت، اما بعد‌ها ازامام علی (ع) روی گرداند و از دشمنان پر کینه‌ی او و خاندانش شد. او در هشتم محرم به سوی کربلا راهی شد تا ماموریتش یعنی کشتن حسین بن علی (ع) را به سرانجام برساند.
 

پویانفر - مظلوم من

تعداد بازدید : 14
ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر:
برچسب منتخب
# فیلسوف لعنتی