فعالین خیریه های دانشجویی کشور چه می گویند | وقایع روز
کد خبر: ۴۳۶۹
تاریخ انتشار: شنبه ۰۵ مهر ۱۳۹۹ - 26 September 2020
گفتگو با محمد رضا خلیلی عضو کانون نیکوکاری والعصر «بزرگترین خیریه دانشجویی کشور»

مصاحبه مهدی نادری نژاد خبرنگار افتخاری وقایع روز با یکی از فعالین خیریه ای کشور:

سلام امکانش هست خودتون رو معرفی بفرمایید.

سلام وقتتون بخیر من محمدرضا خلیلی هستم، دانشجوی کارشناسی رشته ی مهندسی مکانیک، دانشگاه تهران.

ابتدا درباره آشنایی خودتون با فعالیت های خیریه ای برامون بگید.

آشنایی من با خیریه از طریق یکی از دوستان و با انتشار پیامی در گروه دانشکده صورت گرفت. آن پیام، فراخوان جذب داوطلب برای کمک به بازارچه ی خیریه بود. آشنایی من با خیریه و ورود به عرصه ی فعالیت های آن، با همین بازارچه شکل گرفت. در جلسه ای حضوری که مربوط به برپایی بازارچه خیریه بود شرکت کردم و با دوستان بیشتر آشنا شدیم. در آن جلسه تصمیمات خوبی برای بازارچه گرفتیم که متاسفانه به دلیل شیوع ویروس کرونا، هیچ گاه آن بازارچه برگزار نشد، اما شروعی بود برای اتفاقات خوب دیگر...

 

کدام یک از ویژگی‌‌های دوستانمان در خیریه‌ی والعصر برای شما ارزشمند و مهم است؟

از نظر من یکی از مهم ترین ویژگی ها این است که همه نوع آدمی با هر فکر و عقیده ای در کارها مشارکت دارند. این که بعضی جاها متاسفانه کار خیر را به منافع ارگان ها و اقشار خاصی نسبت می دهند، از قداست ماجرا کم می کند. من باور دارم که کار خیر باید به صورت مستقل و بدون هیچ تعصب و جانب داری صورت گیرد. نکته ی قابل توجه این خیریه همین تنوع باورهاست. همچنین این جدایی از تعصب ها، صمیمیت خوبی بین دوستان ایجاد کرده و فضا کاملا متمرکز بر اهداف هست و یک روحیه ی تیمی راسخ محقق شده است. همه ی دوستان مهربان، کاربلد، با اخلاق و محترم هستند. حضور در این جمع، انرژی بخش و باعث افتخار من است.

در کدوم قسمت خیریه مشغول به فعالیت هستید؟

در خیریه طرحی داریم به نام دوازده-دوازده که هدفش ساخت مدرسه ای در سیستان و بلوچستان است. ماجرا از آن جا شروع شد که تیم رسانه در راستای تولید محتوا برای این طرح، نیازمند چند متن بود. من هم فقط عضوی از گروه خیریه بودم و نقش دیگری نداشتم. هنگامی که از طرح مطلع شدم، شعری سرودم. این شعر با استقبال رو به رو شد و نهایتا من با دوستان ارتباط بیشتری گرفتم. تصمیم دوستان بر این شد که گروه نویسندگان به من سپرده شود و این گونه بود که دبیر کارگروه نویسندگان شدم و در آن حوزه به فعالیت پرداختم.

پس برای فعالیت هاتون شعر هم گفتید. برامون می خونید.

البته چیزی نیست که بتوان شعر خطابش کرد و هنوز تا شاعری راه فراوان است.

این همان شعریست که برای طرح دوازده-دوازده گفته شد:

تو به من عشق بده، کفش و لباست با من

تا در این دنیایی، دغدغه‌هایت با من

تو فقط رویا کن، سقفِ کلاست با من

همه جا پَر وا کن ، بال و هوایت با من

تو فقط درس بخوان، کیف و مدادت با من

تو فقط مَرد بمان، سختیِ راهت با من

 

این دو بیت را هم برای طرح بسته بندی ارزاق سرودم:

 

با مهر و وفا دور هم جمع شدیم

از پیر و جوان، یکدل و یکرنگ شدیم

بستیم به دل عهد نکوکاری را

با لطف علی، خادم این شهر شدیم

 

مختصری از فعالیت های خیریه والعصر بگید؟

خیریه والعصر در زمینه های مختلفی فعالیت می کند و طرح ها و کارگروه های متنوعی دارد که می توان به چند مورد آن اشاره کرد:

طرح ۱۲ـ۱۲، سهم تو، اهدای خون، طرح تهیه ارزاق، برگزاری بازارچه، تولید پادکست و محتوای فرهنگی،طرح جمع آوری درب های بطری، بازدید از پرورشگاه ها و سرای سالمندان و ...

هر یک از افراد در یک یا چند کارگروه مشغول به فعالیت هستند، مانند کارگروه رسانه، کارگروه نویسندگان، کارگروه گویندگان، کارگروه طراحان و...

فعالیت ها به صورت تخصصی در هر یک از این کارگروه ها صورت میگیرد و در  نهایت با برگزاری جلساتی بین مسئولین کارگروه ها، طرح های خیریه پیش می رود.

 

 جلسات خیریه چطور هست ، کرونا فعالیت‌های خیریه رو متحول کرده؟

پیش از شیوع ویروس کرونا جلسات خیریه به صورت حضوری در دانشگاه انجام می شد اما بعد از آن جلسات در فضای مجازی برگزار می شود و تعداد جلسات حضوری به شدت کاهش یافته است. جلسات خیریه به صورت هفتگی بین مسئولین کارگروه ها برگزار می شود. شیوع کرونا اگر چه باعث کم رنگ شدن برخی فعالیت هایمان مثل اهدای خون گروهی، بازدید از پرورشگاه ها و سرای سالمندان، برگزاری بازارچه و ازین دست فعالیت ها شد، اما تجربه ها و طرح های جدیدی را نیز در دستور کار ما قرار داد، مثل تهیه و بسته بندی ارزاق، ایجاد کمپین "در خانه بمانیم"  که در بستر آن به تهیه و تولید محتوای علمی و فعالیت هایی برای ترویج فرهنگ ماسک زدن پرداختیم و بسیاری از فعالیت های دیگر.

 

آیا مواقعی بوده که فشار کار بیش از توانت باشه؟

در ابتدای کار به دلیل عدم تجربه ی کافی، برقراری ارتباط با نویسندگان، مدیریت کارها و برنامه ریزی برای فعالیت های خیریه و کارهای شخصی برایم دشوار بود که به لطف خدا بعد از گذشت مدتی، این مشکلات برطرف شد. یقینا شروع هر کاری با دشواری هایی رو به روست اما با یاری و راهنمایی دوستان دلسوز، و جو صمیمی حاکم بر خیریه، خیلی سریع با شرح وظایف و چگونگی کار خود آشنا شدم و هر جا به کمک  نیاز داشتم، همگی مرا یاری می کردند. فعالیت های خیریه بین کارگروه ها تقسیم می شود. و هر کارگروهی وظایف و کارهای خودش را انجام می دهد. در نهایت این کارها موجب دستیابی به اهداف طرح می شود، بنابراین اینگونه نیست که همه ی کارها بر دوش یک یا چند نفر محدود باشد در حالی که  همه در کار ها به یکدیگر کمک می کنند. از طرفی خداوند نیز خیلی به اجرای امور خیریه کمک می کند و کارها به لطف او به بهترین شکل ممکن پیش می رود.

تاکنون تلاش کردی که دوستات رو هم در گیر این حس خوب کنی؟

من همواره سعی کرده ام تا در این امر دوستانم را مشارکت دهم و آن ها را در فعالیت های خیر سهیم کنم. در این باره تا کنون توانسته ام عده ای از دوستانم را به صورت  مستمر با خیریه همراه کنم، به این صورت که تعدادی از آنها در گروه نویسندگان و تعدادی دیگر در طرح بسته بندی ارزاق فعالیت می کنند، عده ای نیز پای ثابت اهدای خون هستند. و تعداد زیادی از دوستان هم، حامی مستمر طرح ۱۲ـ۱۲ هستند. این امر برای من بسیار لذت بخش است.

خانوادت تا چه اندازه  پشتیبانی و حمایتت می کنند؟

خانواده بسیار مشتاق هستند و کمک می کنند؛  مادر هم جزو حامیان مستمر طرح دوازده-دوازده هستند. حتی در چند مورد مالی مربوط به خیریه نیز همراه من و مایل به کمک بودند، و همواره به ادامه ی مسیر تشویقم می کنند.

امور خیریه چه اندازه در زندگی شخصی شما نقش داشته؟

حضور در خیریه تاثیر چشمگیری در زندگی من داشته است و مرا با موقعیت ها و چالش هایی رو به رو کرده که هیچ گاه پیش از این با آنها مواجه نشده بودم. حضور در خیریه این فرصت را برای من فراهم کرد که با افراد زیادی ارتباط برقرار کنم و اجتماعی تر شوم. از طرفی کارهای خیریه این انگیزه را در من ایجاد کرد که چند مهارت دیگر را نیز یاد بگیرم. هم صحبت شدن با نقادان و گویندگان مطرح، تجربه ای بسیار لذت بخش و مفید بود که حضور در خیریه برایم به ارمغان آورد. آشنایی و افتخار همکاری با دیگر دوستان از دانشکده های مختلف نیز برایم بسیار جذاب و دوست داشتنی بود.

 

تا به حال، به زندگی دور از خیریه فکر کردی؟

از همان کودکی سعی داشتم در امور خیر شرکت کنم، اما پیش از این به صورت مستمر عضو خیریه ای نبوده ام. اما بعد از ورود به خیریه والعصر و توفیق همکاری با دوستان، توانستم به صورت هدفمند تری به اینگونه فعالیت ها بپردازم. حضور در جمع چنین افراد نیکوکاری، همواره برای من مایه ی افتخار است، چرا که جنس دغدغه هایشان فرق می کند و بسیار خیرخواه و دلسوز هستند. خیریه مرا با گروهی از افراد آشنا کرد، که هر یک از دیگری بهتر هستند و گویی نمی توان در جایی دیگر، این تعداد از افراد خوب را یک جا پیدا کرد! آنها با رفتارشان همواره مرا به سوی انسان بهتری بودن سوق می دهند و به همین علت همیشه از خدا می خواهم هیچ گاه توفیق همکاری با این عزیزان را از من سلب نکند.

نظرت  نسبت به آدم ها و زندگیت قبل و بعد از خیریه چطور بوده و هست؟

پیش از این فکر می کردم هر کار و فعالیتی که شکل می گیرد به دلایل منافع شخصی است اما پس از آشنایی با این دوستان دریافتم که هنوز هستند کسانی که در زمان و دارایی های خود سهمی برای دیگران قائلند و به مشکلات آنها می اندیشند. خیریه در زندگی من نقطه ی عطفی بود که به آن ابعاد جدیدی بخشید. خیریه نحوه ی مدیریت زندگی را به من آموخت و بسیار در ارتباط  اجتماعی من موثر بود. امیدوارم بعد از این نیز توفیق همکاری در خیریه والعصر را داشته باشم.

و در پایان حرفی هست که از قلم افتاده باشد؟

از تمامی دوستانم در خیریه بابت تمامی زحماتشان تشکر می کنم و امیدوارم مرا به خاطر کوتاهی هایی که ناخواسته مرتکب شدم ببخشند.

ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر:
برچسب منتخب
# آموزش آشپزی