کپی بودن آثار ون گوگ+تصاویر | وقایع روز
کد خبر: ۴۶۷۳
تاریخ انتشار: چهارشنبه ۱۶ مهر ۱۳۹۹ - 07 October 2020
آشنایی با هنرمندان مشهور جهان (۳۰)
ون‌گوگ بارها آثارِ محبوب‌اش از هنرمندانِ دیگری چون "اوژن دلاکروا" و "ژان‌فرانسوا میله" را کپی کرد.
 
وقایع روز  ـ در این مطلب به آثار کپی ون گوگ مپردازیم .اقای ون‌گوگ بارها آثارِ محبوب‌اش از هنرمندانِ دیگری چون "اوژن دلاکروا" و "ژان‌فرانسوا میله" را کپی کرد.
 
در تمامی‌ِ آثاری که ون‌گوگ آن‌ها را کپی کرد، «والاترین جنبه‌های هنری »را می‌توان یافت.
 
هریک از آن‌ها،« سرشار از نبوغِ هنریِ ون‌گوگ و نه صرفا بازنماییِ تکراریِ یک اثر» است.
 
در ادامه نگاه مختصری به پنج‌ اثر کپی شده‌ توسط ون‌گوگ خواهیم داشت.

«استراحتِ نیمروز پس از کار »

ون‌گوگ به طور ویژه‌ای، آثار رئالیستیِ "فرانسوا میله" را تحسین می‌کرد. او تعدادی زیادی از نقاشی‌های میله را کپی کرد و از آن‌جایی که همانندِ او همواره علاقمند به تصویر‌کردنِ زندگیِ روستاییان بود، نزدیکیِ عمیقی به میله احساس می‌کرد.
 
در "استراحتِ نیم‌روز پس از کار"، بار دیگر ضربه‌قلم‌های مختص به ون‌گوگ، به اثر روحی دیگر بخشیده‌است.
 
او از رنگ‌های آبی-بنفش برای نقش‌کردنِ لباس روستایی استفاده کرده که با زرد-نارنجی‌ِ علف‌ها، کنتراستِ زیبایی را می‌سازد.وی همین‌طور، پرسپکتیوِ متفاوتی را دراثر به وجود آورده‌است.

«بذرافشان »

اثرِ دیگری از "میله" که ون‌گوگ نه تنها یک‌بار، بلکه‌ به دفعات به کشیدن‌اش پرداخت، "بذرافشان" است. ون‌گوگ نخست، آن را عیناً و همان‌گونه که بود، کپی کرد.
 
اما در سال ۱۸۸۸، زمانی که در آرلس بود، این میل در او به وجود آمد که مردِ‌ بذر‌افشان را در ترکیبی که مختص به خودِ‌ اوست، قرار دهد
 
 این نسخه از اثر، تماماً خودِ ون‌گوگ را نمایش می‌دهد. او از رنگ‌های طوسیِ و قهوه‌ای بذر‌افشانِ میله، به زرد‌ِ پرطراوت و بنفش روی آورد.
 
خورشید، این سرچشمه‌ی ازلیِ حیات، مرکزِ تصویر را در برگرفته. آن‌چه از دور پیداست،‌ کشت‌هایی‌ست که رشد کرده و به حاصل رسیده‌است.
 
به فاصله‌ی چند ماه، در نوامبر ۱۸۸۸، ون‌گوگ بذر‌افشانِ دیگری خلق کرد. این‌بار اما اثری از میله را کپی نمی‌کرد، بلکه، تنها سرشار از الهامات و ایده‌هایی بود که از او گرفته‌بود.

«پرینت‌های ژاپنی »

"همه‌ی آثارِ من تا حدی متاثر از هنر ژاپنی‌ست".

این جمله‌ای بود که ون‌گوگ در نامه‌ای به برادرش "تئو" در تاریخِ ۱۵ جولای ۱۸۸۸ نوشت.

هنرمند در مدتِ اقامت‌اش در پاریس، با هنرِ ژاپنی آشنا شد و این آشنایی، تاثیرِ شگرفی بر کار و آثارش گذاشت.
 
او کمپوزیسیون‌های مینیمالیستی، رنگ‌های روشن، عدمِ وجودِ پرسپکتیوِ خطی و دید‌گاهِ نو و غیرمعمولی که در این آثار وجود داشت را بسیار می‌پسندید.
 
ون‌گوگ در کپی از آثار دیگر هنرمندان، به شدت متاثر از هنر ژاپن بود و این خود از مطالعه‌ی بسیارِ این آثار ناشی می‌شد
 هنرمند در مدتِ اقامت‌اش در پاریس، با هنرِ ژاپنی آشنا شد و این آشنایی، تاثیرِ شگرفی بر کار و آثارش گذاشت.
 
او کمپوزیسیون‌های مینیمالیستی، رنگ‌های روشن، عدمِ وجودِ پرسپکتیوِ خطی و دید‌گاهِ نو و غیرمعمولی که در این آثار وجود داشت را بسیار می‌پسندید.
 
ون‌گوگ در کپی از آثار دیگر هنرمندان، به شدت متاثر از هنر ژاپن بود و این خود از مطالعه‌ی بسیارِ این آثار ناشی می‌شد.
 
او از تمامِ عناصرِ ذکر‌شده در مورد هنرِ ژاپن، در آثارش استفاده کرد و با ادغامِ دست‌آورده‌های خود با هنرِ غرب، موفق به دستیابی به سبکی ویژه و شخصی شد.
 
او چند اثر از "هیروشیگه" همچون "بارشِ شامگاهی در آتاکه و پل بزرگ" و همین‌طور "باغ آلو در کامیدو" را نیز برای کپی‌کردن برگزید.

«سامره‌ی نیکوکار»

ون‌گوگ، در ۱۸۹۰، یک کپی از "سامره‌ی نیکوکار"ِ دلاکروا خلق کرد.
 
در این کپی، همه‌چیز آینه‌ شده، بدین معنا که هرآنچه در نقاشیِ اصل، در سمتِ چپ قرار داشت،‌ در نقاشیِ ون‌گوگ در راست قرار گرفته و بالعکس.
 
او با ویژگی‌ِ خاصِ ضربه‌قلم‌های خود، جانی تازه به این اثرِ رومانتیک بخشید. رنگ‌ها نیز در این دو اثر،‌ به نحوِ متفاوتی انتخاب شده‌اند. به جایِ قهوه‌ای‌های گرم و قرمزِ دلاکروا،‌ ون‌گوگ رنگِ اُکرِ سایه‌دار و نیز آبی را قرار داد.

«زنده‌شدنِ لازاروس»

رامبراند، هنرمندِ محبوب و موردِ‌ ستایشِ ون‌گوگ بود. در ۱۸۹۰، زمانی که ون‌گوگ در سنت‌رِمی بستری بود، یک کپی از "زنده‌شدنِ لازاروس" به وجود آورد. این اما اثری کاملا کپی‌شده نیست.
 
جالب این‌جاست که ون‌گوگ، مسیح را (که در نقاشیِ رامبراند در مرکزِ اثر قرار دارد) از نقاشیِ خود حذف کرده‌است.
 
رنج و دردِ انسان، محوریتِ این نقاشی‌ست. در این‌جا، لازاروس و خواهران‌اش در تصویر حضور دارند. چهره‌ی لازاروس که با ریشی سرخ‌رنگ نقاشی‌شده، شاید تداعی‌کننده‌ی خود هنرمند و رنج و اندوهِ‌ او باشد.
 
برای نقاشی‌کردنِ دو زن نیز،‌ ون‌گوگ "مادام ژینو" و "مادام رولان"، دو بانویی که در مدتِ اقامت‌اش در آرلس با آنان آشنا شد را مدلِ خود قرار داد. او زمینه‌ی این نقاشی را نیز عوض کرد و همان‌گونه که مشاهده می‌شود، یکی از گندم‌زار‌های خود را برای این اثر ترجیح داد.

کپی بودن آثار ون گوگ کپی بودن آثار ون گوگ کپی بودن آثار ون گوگ کپی بودن آثار ون گوگ کپی بودن آثار ون گوگ کپی بودن آثار ون گوگ
 
 
 art magazine iran منبع 
 
ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر: