آیا وجود تومور در سینه خطرناک است؟
کد خبر: ۷۳۸۱
نویسنده: رفعت کرمی مهر
تاریخ انتشار: يکشنبه ۳۰ آذر ۱۳۹۹ - 20 December 2020
توده پستان انواع مختلفی دارد. این مقاله به بررسی این مساله می پردازد که آیا وجود هر نوع توده یا تومور در سینه خطرناک است؟

وقایع روز- سرویس سبک زندگی

به طور کلی توده های پستان 2 نوع هستند: توده های خوش خیم (Benign) و بدخیم (Malignant Tumor).

وجود تومور در سینه

توده های خوش خیم سینه

اگر چه هر توده ای توسط سلول های بدن تشکیل می شود، با این حال به لحاظ فنی به آنها تومور گفته می شود. بیشتر توده های پستان (80 درصد توده هایی که نمونه برداری می شوند) خوش خیم و غیرسرطانی هستند.

توده های خوش خیم سینه

تغییرات فیبروکیستیک (Fibrocystic changes)

تغییرات فیبروکیستیک یک بیماری نیست، اما توده خوش خیمی است که 50 تا 60 درصد زنان را درگیرمی کند. بافت فیبری پستان، غدد و مجاری شیری بیش از حد به هورمون های طبیعی تولید شده در طول تخمک گذاری واکنش نشان می دهند و در نتیجه توده های فیبری و/یا تعدادی کیست کوچک پر از مایع تشکیل می شود.

تغییرات فیبروکیستیک، واکنش بیش از حد بافت پستان به تغییرات هورمون های تخمدانی است.

تغییرات فیبروکیستیک از شایع ترین مشکلات غیرسرطانی پستان است و اغلب، زنان 20 تا 50 ساله را درگیر می کند. تغییرات فیبروکیستیک معمولا پس از یائسگی دیده نمی شود، مگر اینکه  فرد هورمون مصرف کند.

تغییرات فیبروکیستیک

اندازه و حساسیت توده های فیبروکیستیک معمولا قبل از پریودی افزایش و پس از پایان آن کاهش می یابد. این شرایط به نام «ورم کیستی پستان» نیز معروف است که اغلب پس از یائسگی از بین می رود.

نظرات در مورد اینکه آیا بیماری فیبروکیستیک خطر ابتلا به سرطان پستان را افزایش می دهد، متفاوت است.
 تحقیقات اخیر نشان داده اند که به نظر می رسد ماده شیمیایی متیل گزانتین که در قهوه، چای، شکلات و برخی از داروهای رژیم غذایی و سرماخوردگی وجود دارد باعث رشد توده های فیبروسیستیک می شود.

در یک مطالعه مشاهده شد که بیش از نیمی از زنانی که موارد فوق را از رژیم خود کنار گذاشتند، دریافتند که کیست های آنها به تدریج از بین رفت.


بیشتر بخوانید: سرطان سینه با ریشه ژنتیکی


تومور فیبروآدنوما (Fibroadenomas)

فیبروآدنوما، تومورهای خوش خیم و توده های سفتی از بافت فیبری و غده ای هستند که در میان زنان 18 تا 35 سال بسیار دیده می شوند. تقریبا  تمامی توده های پستانی در زنان کمتر از 25 سال از این نوع هستند.

توده های فیبروآدنوما معمولا حساس نیستند (اگر چه به هنگام پریودی ممکن است حساس شوند)، اما به هنگام لمس با انگشتان، متحرک هستند.

تومور فیبروآدنوما

تومور پاپیلوماس (Papillomas)

این زگیل های کوچک در مجاری شیری نزدیک نوک پستان رشد می کنند واغلب موجب ترشحات تمیز یا خون آلود از نوک پستان می شوند.

تومور پاپیلوماس

تومورهای بدخیم (Malignant Tumors)

همانگونه که گفته شد، بیشتر توده های پستانی، کیست ها یا تومورهای غیرسرطانی هستند و خوش خیم. آنها به بافت های اطراف خود حمله نمی کنند و منجر به مرگ نمی شوند.

با این حال، ممکن است لازم باشد که آنها را با جراحی از بدن خارج کنیم تا جلوی تاثیر آنها روی عملکرد طبیعی پستان گرفته شود.

تومورهای بدخیم

تومورهای بدخیم اما، اگر به موقع شناسایی و درمان نشوند و فرصت رشد پیدا کنند، به بافت های اطراف حمله می کنند.

توده های بدخیم در صورت عدم کنترل، به غدد لنفاوی اطراف گسترش می یابند. سپس، با فرایندی به نام متاستاز، سلول های سرطانی از تومور جدا شده و از طریق سیستم لنفاوی و جریان خون به سایر مناطق بدن گسترش می یابند. در این مرحله، سرطان پستان کشنده است و احتمال بهبودی بسیار کمتر (کمتر از 50 درصد) از مرحله اولیه است.

اگر چه برخی سرطان های پستان ممکن است حضور خود را ابتدا با ترشحات پستان، تغییر ظاهر نوک پستان، گودی یا چروک شدن پوست نشان دهند، اما بیشتر تومورهای بدخیم ابتدا با یک توده سفت یا با ضخیم شدن پوست که بسیار رایج اما بدون درد است، خود را نشان می دهند.

این توده های بدخیم که معمولا رشد آنها از غدد یا مجاری شیری آغاز می شود، اغلب (حدود 50 درصد موارد) از ربع بالایی و خارجی پستان آغاز می شودو به زیر بغل که بافتش ضخیم تر از جاهای دیگراست، توسعه پیدا می کند.

در 18 درصد موارد سرطان سینه از منطقه نوک سینه و در 11 درصد موارد از ربع پایینی و خارجی و در 6 درصد موارد از ربع پایینی و داخلی پستان آغازمی شود.

هر تغییری در اندازه، شکل بافت یا نوک پستان که تنها در یک پستان مشاهده شود، خیلی خطرناک تر از وضعیتی است که این تغییرات همزمان در هر 2 پستان دیده شود. این تغییرات باید جدی گرفته شوند.

سرطان پستان در مراحل اولیه

سرطان پستان در مراحل اولیه تنها پستان را درگیر می کند. یک توموری که اندازه آن یک اینچ (2.5 سانتی متر) یا کمتر تشخیص داده می شود ممکن است قبل از آنکه آنقدر بزرگ شود که قابل شناسایی باشد، از 8 سال پیش در حال رشد بوده باشد.

معاینات دوره ای پستان توسط پزشک به همراه ماموگرافی و سونوگرافی، شانس شناسایی به موقع و درمان بیماری را افزایش می دهد.

سرطان پستان در مراحل اولیه

نرخ بقای 5 ساله در مورد بیمارانی که سرطان پستان آنها به موقع شناسایی و درمان شده، 96 درصد است.

در یک مطالعه علمی، نرخ بقای 5 ساله، درصدی از بیماران تحت مطالعه هستند که 5 سال پس از ابتلا به بیماری یا گرفتن درمان زنده مانده اند.

سرطان پستان پیشرفته

سرطان پستان پیشرفته، توموری است که از پستان گسترش یافته و غدد لنفاوی زیر بغل، گردن یا سینه را درگیر کرده است.

به محض اینکه غدد لنفاوی تحت تأثیر قرار بگیرند، نرخ بقای پنج ساله به 73 درصد یا کمتر کاهش می یابد.

در این شرایط، با وجود آغاز درمان و برداشتن پستان سرطانی، غدد لنفاوی و (در موارد شدید) تخمدان، تعداد زیادی از مبتلایان جان خود را ازدست می دهند.

سرطان پستان پیشرفته

اگر معاینات دوره ای به طور منظم انجام شود، می توان از بسیاری از این مرگ ها جلوگیری کرد.

در سرطان پستان خیلی پیشرفته، تومور پیشرفته رشد کرده است و علاوه بر غدد لنفاوی مجاور، از طریق متاستاز، سایر قسمت های بدن مانند استخوان ها، کبد، ریه ها و حتی مغز را نیز تحت تأثیر قرار می دهد. وقتی درمان تا زمان انتشار سرطان آغاز نشود، نرخ بقای پنج ساله بسیار کم است.

 توجه داشته باشید که فقط پزشک می تواند بدخیمی یا خوش خیمی یک توده را تشخیص دهد.

ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر:
برچسب منتخب