صدایی که شنیده نشد!/ ضرورت توجه به پیام عدم مشارکت در انتخابات | وقایع روز
کد خبر: ۱۳۷۶۲
نویسنده: دانیال نعیمی
تاریخ انتشار: يکشنبه ۰۶ تير ۱۴۰۰ - 27 June 2021
جماعتی که با اقدام قهرآمیز خود قصد ابلاغ پیامی برای حاکمان خود داشته‌اند، اکنون اساسا نادیده گرفته می‌شوند.

صدایی که شنیده نشد!/ ضرورت توجه به پیام عدم مشارکت در انتخابات

وقایع روزـ سرویس سیاسی؛
سیزدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری ۲۸ خرداد ماه ۱۴۰۰ برگزار شد و پس از شمارش آرا، منتخب این دوره از رقابت‌ها مشخص گردید. نکته قابل توجه، اما میزان مشارکت مردم در این دوره از انتخابات بود، آماری که با رقم ۴۸/۸ درصد از کل واجدین شرایط پایین‌ترین میزان مشارکت مردمی در انتخابات ریاست جمهوری ایران را پس از انقلاب اسلامی رقم زد. از آرای شمارش شده نیز ۶/۹۱ درصد را آرای باطله به خود اختصاص داده بود. جمع‌بندی آرا حکایت از آن دارد که ۵۸ درصد مردم انتخابی در این رقابت‌ها نداشته‌اند (۵۱/۲ عدم مشارکت+ ۶/۹۹ رای باطله) که نشانه ای از واقعه‌ای ناخوشایند و قابل توجه در تاریخ دموکراسی جمهوری اسلامی به شمار می‌رود.

ناگفته پیداست که همین حدود ۴۹ درصد مشارکت فعلی نیز در مقایسه با انتخابات بسیاری از کشور‌های جهان در خور توجه و قابل ستایش است، ولی قطعا این افت شدید میزان مشارکت زمینه‌ها، دلایل و پیام‌های ویژه‌ای برای حاکمیت دارند؛ چراکه از طرف مردمی به وقوع پیوسته است که در طول دهه‌های گذشته، میانگین بالاتر از ۶۵– ۸۴/۸۳ درصد بالاترین سطح مشارکت در سال ۸۸ و ۵۰/۶۶ درصد پایین‌ترین در سال و در سه دوره آخر، بالای ۷۲ درصد مشارکت- درصد مشارکت را خلق کرده‌اند.

در چنین جامعه‌ای که دموکراسی نهادینه شده است و رهبران سیاسی-معنوی آن بر جمهوریت به عنوان رکن اصلی حاکمیت تأکید داشته‌اند، به همان میزان که رأی دادن همراه با معنا و مفهوم است، رأی ندادن نیز قطعا دارای پیام و مفهوم قلمداد می‌شود. پیامی که ظاهرا در این دوره از انتخابات از سوی نهاد‌های حاکمیتی نادیده انگاشته شده و به آن توجه نمی‌شود در حالی‌که اندک آگاهی از فضای سیاسی- اجتماعی حاکم بر توده مردم در این دوره از انتخابات و نیز حواشی و جنجال‌های مرتبط با آن، این عدم مشارکت یا مشارکت مخدوش به واسطه دادن رای باطله، را به زنگ خطر و هشداری جدی تبدیل می‌کند.

متهم کردن دولت مستقر به بی‌کفایتی و عدم توانایی برای برآورده کردن انتظارات عمومی، اقدامات یک‌جانبه شورای نگهبان در حذف بی‌دلیل برخی داوطلبان و تلاش دشمن خارجی برای دلسرد کردن مردم از شرکت در تصمیم‌گیری‌های حاکمیتی و مواردی مانند این، گمانه‌هایی است در مسیر استدلال بر این عدم حضورکه از سوی افراد مختلف، گروه‌ها و فعالان سیاسی مطرح می‌شود که هیچ‌یک دارای استدلال و پشتوانه‌ای مبتنی بر پژوهش و واکاوی اجتماعی نیست و صد البته از یک‌جانبه‌نگری‌های حزبی و خود‌حق‌پنداری‌های سیاسی مبرا نبوده است. چرا که هیچ‌کس تا به حال تصمیمی جدی برای ورود عالمانه، پژوهش‌محور و آسیب‌شناسانه به این مقوله نداشته است و اساسا ورود به این مسأله نوعی تابو شناخته می‌شود، در حالی‌که بررسی آن شاهرگ تداوم مردم‌سالاری و مقبولیت جمعی حاکمیت است.

نکته اسف‌بارتر اما آن‌چیزی است که چند روز پیش یکی از فعالان اجتماعی و فرهنگی اصول‌گرایان در سخنرانی خود به مناسبت میلاد امام رضا (ع)، به آن اشاره کرد و عبارتست از این‌که نه تنها صدا و پیام این جمعیت ۵۸ درصدی شنیده نشده است، بلکه رسانه‌های جمعی و به ویژه صدا و سیما با تأکید و تکرار تبریک حضور حماسی مردم در انتخابات –که با توجه به آمار مشارکت گزاره‌ای غلط است- بیشتر این جماعت قهر کرده با انتخابات را تحریک کرده و به نوعی به آنان دهن‌کجی می‌کند و یا به قول این سخنران «لج» آن‌ها را در می‌آورد چراکه جماعتی که با اقدام قهرآمیز خود قصد ابلاغ پیامی برای حاکمان خود داشته‌اند، اکنون اساسا نادیده گرفته می‌شوند.

سخنان سید محمد انجوی نژاد فعال فرهنگی اصولگرا

تعداد بازدید : 62

کسی حتی به آنان نمی‌گوید که رفتار درست یا غلط شما را دیده و درک کرده‌ایم-جز اشاره کوتاهی که رئیس‌جمهور مستقر و نیز رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام در سخنرانی‌های سازمانی خود کردند-، مگر نه آن‌که اینان، همان مردمی هستند که افتخار سه دوره از انتخابات را با مشارکت بالای ۷۰ درصد به رخ جهانیان کشاندند و یا در همین دو سال پیش با حضور خود از هر سلک و با هر مسلکی در تشییع سردار قاسم سلیمانی، احترام خود را به مدافعان وطن به اثبات رساندند و گویی وفاداریشان به میهن خویش و ریشه‌های آن را اعلام کردند. حال اگر به هر دلیلی رفتاری قهرآمیز و در چارچوب عدم استفاده از حقوق مدنی خود انجام داده‌اند، نادیده گرفته می‌شوند و در محاسبات سیاسی به شمار نمی‌آیند.

واقعیت آن است که اکثر قریب به اتفاق این جماعت، نه مخالف کلیت نظامند و نه برانداز، نه دشمن‌اند و نه جیره‌خوار و دهن بین دشمن بدخواه، صرفا ناراضی‌اند، از که؟ و از چه؟ نیاز به بررسی‌های دقیق میدانی و رفتارشناسانه دارد.

نادیده انگاشتن این گروه از مردم و فروکاستن شأنشان به مخالف جمهوری اسلامی، علاوه بر آنکه ناخواسته، دایره مخالفان را گسترده تر نشان می دهد، ناروا و به دور از عدالت است و در بلند مدت و یا بازه زمانی کوتاه‌تر از آن‌چه تصور شود، می‌تواند به خطر و یا تهدید تبدیل شود. کم نیستند موج‌سوارانی که با بهره بردن از این دست اتفاقات، با نزدیک شدن به مردم و بازی کردن نقش دایه مهربان‌تر از مادر برای آنان، سعی در نفوذ و رهبری تحرکات مخالف کشور را دارند و البته نمونه‌های آن هم امروز در کف خیابان و در وسط معرکه، بساط عربده‌کشی و شعبده دلسوزی پهن کرده‌اند. پس قبل از آن‌که سراب دامن این‌چنین دایه‌هایی، مأمن شانه‌های سرخورده مردم شود باید مادرانه آنان را در آغوش گرفت و اسباب دل‌گرمی آنان را فراهم کرد.

ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر:
برچسب منتخب